ضیافت اجباری جلسه سوم ( قسمت آخر )

آنچه در زیر می خوانید چکیده سخنرانی استاد ابوالقاسمی پور پیرامون رمضان و نحوی استفاده از آن است :

قرار نیست که هر گاه وارد رمضان شدیم ، صرفا یک لذت معنوی ببریم و حال خوشی به ما دست دهد و بعد تمام شود . باید در رمضان یک مرحله ی معنوی جلو آمد . دلنگرانی برای رمضان ، فقط برای عرفا و بزرگان نیست . اتفاقا وقتی این ضیافت اختیاری میشود و انسان از روی شوق آن را پذیرفت، در این صورت  افراد معمولی هم برای آن لحظه شماری خواهند کرد ، کسی میتواند رمضان را درک کند که توبه واقعی کرده باشد و آنکس که درک رمضان کرده و به آن با دید یک ضیافت اختیاری نگاه میکند ، دلنگران رمضان میشود .
در ذهن خود این را حک کنید که « من با تمام وجود دوست دارم خدا را ببینم » تاثیر خاصی بر شما خواهد گذاشت ، مخصوصا حین گناه کردن . اصلا مگر می شود خدا را دید ؟ بله ! این را عزیزان میتوانند در کتاب « القاء » میرزا جواد آقای ملکی تبریزی بخوانند . عرفا می گویند تو از خدا خواسته ای ؟ تو نزد خدا این درخواست را داشته ای ؟ التماس کرده ای ؟ که حالا می آیی میگویی نداد و نشد ؟!!!
تو بخواه ، تو آرزوی دیدن خدا را داشته باش ، تو از خداوند معنویت بخواه و به آنچه گفته عمل کن ، آنوقت خواهی دید که معنویت چه طعمی دارد .
ماه رمضان رو به تمامی است ، شما به طور منظم باید انسی که در این ماه با مسائل معنوی داشته اید را حفظ کنید ، چرا که اگر دو سه روز از رمضان گذشت و متوجه نبودیم ، باز به عادت های قبل از این ماه باز خواهیم گشت .
***
چرا بعضی طعم معنویت را نمی چشند ؟ مثل این است که در یک ظرف  پر از کثافت و لجن ، بخواهی غذا بخوری ! اینجاست که وقتی خداوند در ظرف وجودی انسان رحمت و معرفت میریزد ، ما طعم واقعی رحمت را نمی چشیم چرا که با کثافت وجودمان مخلوط میشود و باز طعم گناه زیر زبان ما می ماند ، در این حال است که باز بعد از رمضان به سراغ بعضی از عادات زشت میرویم.
چاره چیست ؟ باید این ظرف وجودی را بوسیله ی توبه ، پاک پاک کرد .
چه کار کنیم که رمضان آینده را درک کنیم ؟ باید قبل از رمضان شروع کنیم به خود سازی ، مخصوصا در ماه های رجب و شعبان ، اگر کسی به اختیار وارد رمضان شد و ظرف وجودش را از کثافت گناه و غفلت پاک کرد آن وقت است که خداوند به او سعه ی صدر میدهد و کسی که سینه اش توسعه پیدا کند بعد از رمضان بهتر می تواند استعداد های معنوی خودش را شکوفا کند ، چون ظرفش پاک بوده و در رمضان طعم واقعی رحمت را چشیده و حالا به دنبال بهانه ایست که بیشتر خدا را ببیند ...

سخنرانی استاد عظیم ابوالقاسمی پور
19/6/1389

مرتبط :
+ ضیافت اجباری 1
+ ضیافت اجباری 2

ضیافت اجباری جلسه دوم

آنچه در زیر می خوانید چکیده سخنرانی استاد ابوالقاسمی پور پیرامون رمضان و نحوی استفاده از آن است :

اگر به یاد داشته باشید در مقدمه زندگی عرفانی گفته شد که باید نگاه انسان رشدی باشد نه ثوابی . اگر نگاه رشدی باشد آن موقع است که میتوان از رمضان استفاده کرد .
با توجه به این نکته،  چگونه باید ضیافت اجباری را به ضیافت اختیاری تبدیل کنیم ؟
باید نیازمند به رمضان باشیم . اگر در خودتان احساس کردید که به ماه رمضان احتیاج دارید ، آنگاه رمضان شما اختیاری شده است . واقعا نیاز داشته باشید ، نه اینکه با خودتان بگویید : خب رمضان شده و ما هم برویم استفاده کنیم ! این نیازمندی نیست ، کسی واقعا نیازمند است که در طول دو ماه قبل و حتی کل سال لحظه شماری رمضان را می کند و برنامه ریزی می کند که چگونه از این ماه استفاده کند و خود را از قبل آماده می کند .
حال ما یک مشکل داریم و آن این است که نوع نیازهایمان را تعریف نکرده ایم ، واقعا نمی دانیم چه می خواهیم و چه باید بخواهیم .
آیا خانه و ماشین می خواهیم ؟ یا بالا تر از اینها ؟
برای یافتن این پرسش به زندگی اهل بیت (ع) نظری داشته باشید ، ببینید امام صادق(ع) از خداوند چه چیزی طلب می کند ؟
حضرت می فرمایند : خدایا! به من رقت قلب عطا بفرما !
رقت قلب سرمایه ی بسیار بزرگی است ، اگر در حضور کسی که دارای رقت قلب هست سخنی از اهل بیت (ع) به میان بیاید فورا اشک هایش جاری میشود و دلش می لرزد .
خود حضرت در ادامه می فرمایند : دنبال رقت قلب گشتم و آن را در گرسنگی و عطش پیدا کردم .
***
نتیجه ی اختیاری شدن ضیافت رمضان چیست ؟
1- رمضان مسیر استفاده از ماه های دیگر سال را باز می کند . ( کسی که نیازمند می شود قطعا برنامه ریزی می کند تا استفاده ی بیشتری ببرد ؛ چه در ماه رمضان و چه بعد از آن . )
     ( هرچه در رمضان بهتر استفاده کنی در محرم بهتر اشک هایت سرازیر می شوند . )
2- انسان با خدای متعال خصوصی میشود . ( خدای متعال در این ماه برای دوستی با بندگانش حساب ویژه ای باز کرده است و دائم بهانه میتراشد که این دوستی را افزایش دهد : خواب عبادت است ، تنفس تسبیح است و ... )

سخنرانی استاد عظیم ابوالقاسمی پور
29/5/1389

پ.ن : یه طرح با موضوع رمضان از نارنجک ، حتما ببینید +

مطلب مرتبط : ضیافت اجباری 3 (جلسه آخر)

ضیافت اجباری جلسه اول

آنچه در زیر می خوانید چکیده سخنرانی استاد ابوالقاسمی پور پیرامون رمضان و نحوی ورود به آن است :

سخن گفتن در باب آداب یک موضوع ، زمانی صورت میگیرد که کسی قصد استفاده از آن را داشته باشد . کسی که می خواهد از این مهمانی عظیم استفاده کند ، سعی می کند که آداب آن را بیاموزد . لذا صحبت در «آداب» مهمانی یک بحث ثانویه است . شما فرض کنید که به خانه ی یکی از دوستانتان دعوت شده اید ، چگونه قبل از رفتن پوشاک و احیانا هدیه ای مناسب آن مهمانی فراهم می کنید ، در مهمانی خداوند نیز بحث اینگونه است و باید آداب آن را رعایت کرد اما به یک شرط !
چرا ما درست وارد رمضان نمیشویم ؟ زیرا این ماه عزیز برای ما یک مهمانی زورکی و اجباری است !
خداوند در ماه رجب دعوت کرد ، فرمود انا جلیس من جالسنی ، من همنشین کسی هستم که همنشین من باشد ؛ اما آیا دعوت خدا را اجابت کردیم ؟ در ماه شعبان نیز خود پیغمبر آمد و فرمود این ماه من است .اما باز هم نرفتیم و استفاده نکردیم ، تا اینکه خدا وارد عمل شد و فرمود باید در رمضان روزه بگیری و فلان کنی و فلان و دیگر بحث مستحبات نبود و روزه و مسائل دیگر را واجب کرد .
در این سه ماه ، خداوند برای روزه ارزش بسیار بالایی قائل شده و برای هر روز برنامه ای دارد. از خصوصیاتی که در صلوات شعبانیه برای پیامبر گفته شده این است که روز ها روزه بود و شبها در نماز .
خلاصه اینکه نه در رجب استفاده کردیم نه در شعبان ، تا اینکه خدا خودش وارد عمل شد و اجبار کرد . زیرا رحمت خدا از غصبش بیشتر است . فرمود حالا که نمی آیید غذای معنوی بخورید ، من خودم لقمه در دهان شما میگذارم .
وقتی ما به یک مهمانی زورکی دعوت می شویم ، غر زدن و نق زدن هم طبیعی است آداب آن را هم به راحتی انجام نمیدهیم ؛ چرا نباید غذا بخوریم ، چرا این کار را نکنیم چرا آن را بکنیم و ...
اما خوشبحال کسی که به اختیار خود وارد رمضان شود . کسی که به اختیار خود وارد این میهمانی می شود ،  سعی دارد به آداب آن نیز عمل کند . چه کنیم که در ماه رمضان به اختیار خود روزه بگیریم و گناه نکنیم و ... ؟ باید از رجب و شعبان خود را آماده می کردیم . لذا کسی که از این دو ماه استفاده کند به راحتی چشم انتظار فضای معنوی رمضان می شود . و باشوق به این میهمانی می رود نه با اجبار .
***
خدایا چرا باید گرسنگی بکشیم ؟
شکم نماد دنیا گرایی است ، حب خدا و دنیا در یک قلب جا نمیگیرد ، لذا اولین نماد دنیا باید از بین برود .
امام صادق (ع) از جد بزرگوارش امام سجاد(ع) پرسید : چرا اینقدر خودت را زحمت و سختی می دهی  ؟ حضرت فرمود :می خواهم به پروردگار خودم اظهار محبت کنم ، تا شاید مرا به خودش نزدیک تر کند . 

سخنرانی استاد عظیم ابوالقاسمی پور
22/5/1389

پ.ن : یه طرح با موضوع رمضان از نارنجک ، حتما ببینید +

مطلب مرتبط : ضیافت اجباری 2