اللهم صل علی محمد و آل محمد وعجل فرجهم


صدا به صدا نمیرسد در این دنیای پر هیاهو...


صدای آژیر ممتدی می آید ... علامت وضعیت سفید
یعنی ای مردم نجیب
قلب کودکی که ایستاد آرامش به شهرتان باز گشت ... با خیال آسوده به زندگیتان برسید ...
آرامش ؟؟؟ زندگی ؟؟؟
مردم دم بیمارستان افشار صف کشیده اند ...

صدای بوق ممتدی می آید ... اینبار علامت وضعیت سفید نیست
وضعیت سفید نشان دهنده حیات دوباره است ...
بله نشان دهنده حیات دوباره است
کودکان شهید شده در زیر آوار حملات موشکی به دزفولاما حیاتی ابدی ...
صدای بوق ممتد دستگاه قلبی می آید که می گوید :
ای مردم نجیب
یک کودک  مَرد دیگر نیز
به خیل شهدای موشکی پیوست ...


 


***


 


وای صدای خشک شنی تانک می آید ...
تانک !!!
نکند دزفول هم سقوط کرده ؟؟؟
نه مردم هنوز هم
در شهر هستند ...
پس این صدای خشک شنی از چیست ؟
یک بیل مکانیکی
که به دنبال جسد سیاه رنگی
زیر خلوار ها خاک می گردد 
پدرش می گوید چادر سیاه بر سر داشت
بیل مکانیکی در حال جست و جوی اجساد شهدای موشکی دزفولآن وقت که خوابید
قبل از خواب
دیشب
به من گفت :
با چادر می خوابم
که اگر خوابیدم و خوابیدم
دست یاری رسان مردمان نامحرم، هرچند نجیب
بدنم را نبیند ...
 
 



مردم نجیب و مقاوم  دزفول در حال جست و جوی عزیزانشان از زیر آوار



 


 


 




 


 






نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 4 خرداد 90 توسط محمد صادقی
طبقه بندی: دفاع مقدس ادبیات چهار خرداد روز مقاومت دزفول 


آرشیو مطالب
صفحات وبلاگ
لینک های مفید
پیوند ها
خبرنامه
آمار وبلاگ
از دست ندهید...
ریز موضوعات
لوگوی دوستان
آخرین مطالب